هرگز نتونستم خودم را با محرم و واقعه کربلا وقف بدم . همیشه نوع تفکراتم در مورد ماهیت و دلایل شکل گیری و بقاء سنت عزاداری دهه اول محرم ، تفاوت های قابل ملاحظه ای با دیگران داشته . حتی تلاشم در برهه ای از زمان برای هم سوکردن اندیشه هام با دیگران و به دلیل حساسیت موضوع و اینکه مایل نبودم تضاد فکری در مورد یکی از مهم ترین مسائل مذهبی با دیگران داشته باشم هم نتیجه ای در بر نداشت
توصیف نوع احساس و تفکرم در این ضمینه کاری بسیار سخت و ناممکن به نظر میرسه و برای درک اون توسط هر خواننده و یا شنونده ای ، بحث و تبادل نظر فراوانی رو طلب می کنه
فقط به طور کلی میتونم اشاره کنم این موضوع رو میشه از جنبه های بسیار مختلفی بررسی کرد و مورد تجزیه و تحلیل قرار داد که هر کدام از این دلایل در دیدگاه و منظر خودشون قابل تامل و ریشه دار هستند

اما من به شخصه نگاهم به دسته های عزاداری همانند کارناوالهایی است که در کشورهای غربی به چشم میخوره که لزوما برای تجمع مردم در یک روز و یا ساعتی خاص و به منظور بیان مقصودی خاص و در ذات موضوع بهانه ای برای گردهمایی و شادی ، و هدف اون تخلیه احساسات مردم در مواردی خاصه و اتفاقا امری لازم برای هر جامعه ای به نظر میرسه . در جامعه ما هم به دلیل نوع اعتقادات و حاکم بودن شرایطی خاص ، به این صورت ظهور پیدا کرده که با وجود تفاوت هایی که در نوع برگزاری وجود داره ، به سمت دست یابی به همون اهداف قدم بر می داره
اما یکی از نکات مهم ، در باره اصل و ماهیت اعتقادات مردم در این مورده که این موضوع به خودی خود ، بحث و گفتگوی زیادی رو می طلبه اما فقط به یک نکته مهم اشاره میکنم و اون هم لزوم الهه پروی و تقدس نگری در بطن و ماهیت وجود ادمی است
در دنیای غرب که همانند ما الهه های مذهبی وجود نداره و مردم اهمیت کمتری به این مقوله میدن ، الهه پروری به صورتهای دیگری نمود پیدا میکنه
ممکنه شخصی به کلیسا و مسیح پایبند باشه و شخص دیگری که به اصول مذهبی اعتقادی نداره ، الهه دیگری رو در وجود خودش پرورش بده همانند اون کسی که به دنیای سینما علاقه ای خاص داره وممکنه همون قدر هنرمندی رو در عرصه سینما دوست داشته باشه و از اون در وجود خودش الهه ای ساخته باشه که مردم ما از اسطوره های مذهبی همانند امام حسین و یا شخصی ممکنه همین احساس رو در مورد یک موسیقی دان ، ورزشکار و ... دارا باشه
به طور کلی ذات و ماهیت ادمی ، وجود الهه ای رو طلب میکنه
البته موارد خاصی هم وجود داره که در موردش بحثی نمیکنم
اگر درست و دقیق به این موضوع نگاه کنیم ، میتونیم به راحتی در روضه ها و نوحه هایی که در این مورد گفته میشه ، این موضوع رو پیدا کنیم و حتی این مساله تا جایی در حال پیش روی است که اصل و ریشه واقعه کربلا و قیام امام حسین که همون رسیدن به ذات پاک باری تعالی است در دست فراموش شدنه و حتی مردم عادی هم این موضوع رو احساس کردند و گاه و بیگاه در این مورد سخنانی گفته میشه

در هر صورت ، زمانی که به طور کلی به مطلب نگاه کنیم و تمام مسائل رو در کنار هم بچینیم و در مقام نتیجه گیری بر بیایم ، به راحتی به این نتیجه خواهیم رسید ( خصوصا از دیدگاه جامعه شناسی ) که وجود ایامی همانند دهه اول محرم ، در حال حاضر برای جامعه ما امری حیاتی به شمار میره و به همین خاطره که هیچ حزب و گروه و دسته ای با مراسم محرم مخالفتی نمی کنه و این سنت همچنان پا بر جا مونده

البته تمامی این مطالب که به صورت کاملا تیتر وار و دست و پا شکسته از نوع افکارم ذکر کردم ، دلیل بر نداشتن اعتقاد به این مقوله از جانب خودم نیست و تنها نوع نگرش به اون متفاوته
برای من چیزی که همیشه حقیقتی محض و هدفی نهایی به شمار میره ، وجود وپیمودن مسیری برای رسیدن به وجود ابدی خداوند زیبایی هاست که اون هم حاصل افت و خیز های بسیار زیادی در مجموع افکارم بوده و کنکاش فراوانی که تا به این نقطه از زندگی موفق به انجام اون شدم
امیدوارم که همه به اهدافشون برسن